Mijn Jeugd Rijnmondband verleden Marvin

Mijn Jeugd Rijnmondband verleden

Het begon allemaal in 2000, mijn broer Jaimy (inmiddels bassist bij de senioren) was zo gek van de Rijnmondband, dat mijn ouders een keer gingen kijken bij de repetitie. Toen was ik zeven jaar oud en mijn broer tien. Jaimy werd lid en ging spelen op de bariton. Hij ontmoete een vriendin, Chantal Croese, die een broertje heeft die elke vrijdagavond naar de repetitie kwam. Ook hij was zeven jaar. Om je in te schrijven als lid moet je minimaal acht jaar zijn. Tegenwoordig zijn er musickids maar dat was er toen nog niet. Toen ik en Maurice acht werden besloten wij ook lid te worden, op de trommel. In eerste instantie kregen wij les van Ruud de Groot. We moesten naar een cd luisteren, van klassiek, opera en marsmuziek, en opschrijven welke instrumenten er in voorkwamen. We leerden ook blazen en pannenkoeken (leren roffelen op de trommel). Maar toch wilden ik en Maurice verder op de ‘snare-drum’. We bleven thuis oefenen en kwamen bij Annette van der Steen terecht (inmiddels mijn schoonmoeder, haha!) Daar werd gespeeld met een groepje trommels en trompetten. Ook kregen we les van Patrick Voshol, hij was iets meer gericht op de trommel. Op een doodgewone avond speelden we in een lokaal. Toen er op de deur werd geklopt. ‘’Joh, mag deze jongen even kijken hier?’’ "Natuurlijk" antwoordde Patrick. Nog geen minuut later had deze jongen, Damien Kweekel, mijn trommel om. En speelde eventjes iets weg. Patrick zei: ‘’Ow, ga jij maar naar boven". Daar kon Damien vervolgens makkelijk inschuiven. Hij speelde het volgende seizoen gelijk mee. Maar er kwam een probleem: de jeugd Rijnmondband had maar één bekkenist. Ze moesten iemand kiezen, Marvin of Maurice… Toch kwam Floor (slagwerkinstructeur) uit op Maurice. Maurice speelde bekkens met Ricardo. Een jaar later mocht ik meedoen in het Slagwerk, uiteraard op de bekkens. Helaas niet met Maurice, maar wel met Ricardo. Dat was een mooie tijd. Na een jaar bekkens spelen leer je het onder de knie te krijgen. Alleen mijn moeder was er niet zo blij mee, want elke repetitie was mijn shirt kapot, dat schijnt fanatiek te heten?? Toch stroomde ik verder door naar de trommel. Concours Vlissingen, ik hou dit stukje eventjes kort, haha! Tijdens de opmars werd ik weggeblazen. Oké we gaan verder met een andere onderwerp! Ik heb precies 1.8 jaar getrommeld tot concours Schiedam 2007 voor de deur stond. Uitgerekend één dag voor het concours stopte de voormalige bekkenist met het lid zijn. Ja wat nu, nee dat gaat niet, nee dat ook niet. Maar we hadden Marvin, ja natuurlijk. Dus de volgende dag, het concours, stond Marvin daar met zijn bekkens. Nog nooit de partij gezien, dus ik speelde maar mee op de tel. Toen bleek het goed te gaan, en niet zo’n klein beetje ook! We behaalden 91.19 punten! Met complimenten aan de bekkenist, stond er in het juryrapport. Maar er was weer een probleem, de grote tromspeler was zestien en moest verder naar de senioren. Zullen we Marvin er achter zetten? En ja hoor, Marvin op de base in 2008. Het begon gelijk in maart. De eerste week van maart. Floor: "jongens we doen mee met HOLLAND ‘S GOT TALENT. Dus wij, ow, wanneer is dat? Dat bleek dus een week later te zijn. Wij snel het nummer Back to Collins geoefend met de slagwerkgroep en ja hoor, wij met volle moed naar Hilversum, naar de audities. Na wachten, en wachten, en wachten was het onze beurt. Ik ons verhaaltje gedaan en spelen. We waren klaar en pakten weer in en reden weg. Een week later kregen we bericht: "Percussion is us (onze naam), gefeliciteerd, jullie zijn door naar de volgende ronde". Dit vond plaats op de laatste vrijdag van maart, toen was er ook kamp. Toch gingen wij vroeg naar Hilversum, laadden de auto’s uit, en liepen gezamenlijk naar het aanmeldpunt. En wachten en wachten….. Uiteindelijk konden we in een grote zaal wachten. En speelden wij ook een nummer. Toen kwam Danny Rook eventjes kijken en stelde ons wat vragen, maar toch was het lang wachten. Ik en Maurice hadden onze PSP (gamecomputer) meegenomen en speelden hiermee. Toen opeens, kwam Gerard Joling een meter voor ons staan, dan denk je wel WOW. Samantha ging dan ook met hem op de foto. Na nog meer wachten konden wij ons klaarmaken. Achter het doek, zenuwachtig, bang, nog 10 seconden…. En ja hoor spullen klaargezet, en naar de jury kijken. Onder anderen Patricia Paay en Henk-Jan Smit zaten in de jury. Stefan vertelde over ons en gaf een startteken. Wij speelden het nummer, en hadden veel plezier. Toch bleek het valse hoop. De jury, vooral Patricia vond het niets, toch hebben wij het nummer net afgekregen met één kruis als ik me niet vergis. Ze vond ons wel schatjes en lief, maar waren er niet klaar voor. Nee gek hé, als je het drie weken van tevoren pas hoort, en SBS6 zelf vroeg of de Rijnmondband iets kon betekenen voor het programma. Das was drie keer nee van de jury, nou denk maar na: Marvin die verliest, dat gaat niet samen. Wij boos weggegaan op naar het kamp, waar alle andere jeugdleden zich al bevonden. Eenmaal aangekomen was het toch leuk, gezellig met de groep. Jammer wat er eerder die dag gebeurde, maar we wilden er toch een heel leuk kamp van maken. En dat gebeurde. Kamer 4: Marvin Schaap, Lars van der Burg, Maurice Croese en Dennis te Woerd. Kamer 7: Mandy van Henten, Chantal Croese, Lotte Kool, Nina Steenbergen en Anouk van der Steen. ‘s Nachts om een uur of twee bleven we met die kamer bellen en sms’en. Dat werd een beetje duur dus besloten we daar gewoon heen te gaan. Wij stiekem naar buiten achterom door de bossen. Toen stonden we voor hun kamer, maar dan de trap op, afijn wij de trap op en kijken om het hoekje. Nee Rosan! Maar die had volgens mij iets te veel op want ze keek me aan, maar liep gewoon verder. Dus wij snel de kamer binnen. Anouk lag te slapen, nou ja, ze probeerde te slapen, en de rest keek een film. Met z’n achten in een bed, naar de laptop kijken. Maurice vroeg me hoe laat het was, ‘’zeven uur Maurice’’.
O, dan ga ik even douchen zei hij, maar het was eigenlijk drie uur. Dus Maurice ging douchen om drie uur ‘s nachts. De nacht verliep verder rustig, en om acht uur begon het. Gezamenlijk ontbijten en we hebben gezwommen. Zondag was er een kleine wedstrijd, Chantal de Rhoon won hiermee. Ze speelde solo op haar saxofoon. Kamp was voorbij. Een dag na kamp, vroeg Anouk verkering aan mij, ik antwoordde: ‘’ja’’
Sindsdien heb ik nog steeds met Anouk. Dus ik heb zeker mooie herinneringen aan dit kamp. Maar na een weekend kamp gaat het leven verder. Optredens, onze jubileum taptoe. Zoals gewoonlijk opening seizoen, op de grote trom. Later kwamen we de senioren tegemoet lopen en liepen als een massed-band terug naar het clubgebouw. Marvin Schaap (1.50m) naast Pieter van Etten(2.00m), dat was geen gezicht. Dat jaar bestond de jeugd Rijnmondband 70 jaar. Ik denk dat ik dat jaar het mooist heb gevonden van al mijn jeugdjaren. We organiseerden een taptoe waar Jong K&G kwam, Jong Jong-Holland, Jong Rheden en de Jong Euroband. Zeker een mooie en geslaagde taptoe. Na wat optredens binnen en buiten Schiedam kwam de International Military Tattoo in Rotterdam Ahoy. We mochten als eerste jeugdband mee doen aan deze taptoe. Weliswaar in het voorprogamma, maar wij kunnen zeggen dat we in Ahoy hebben gespeeld bij de International Military Tattoo. We speelden twee marsen (waar Lars van een hoge noot afviel) en we toonden onze show. De show ging perfect en de zaal werd steeds voller, toen was het tijd voor de afmars, even een ererondje lopen en af. Gelukkig mochten we die dag blijven en kijken naar andere korpsen. 3 november 2008, Concours Schiedam was er weer. We hebben deelgenomen aan het onderdeel mars. Met Cowboys en The Assembly behaalden we 90.65 punten, weer boven de 90, een topprestatie. Dit keer met mij op de grote trom. Alweer een groot feest. 2009, dat bleek ook een mooi jaar te worden. Met name voor de senioren die deelnamen aan het Wereld Muziek Concours. Maar net als normaal eerst opening van het seizoen. Eindelijk speelde ik weer op de trommel mee. Nadia nam mijn taak over op de grote trom. Dit jaar speelden we mee op Concours Vlissingen. Maar… dit bleek een grote domper te zijn. 81 en nog wat punten. Terwijl we voor ons gevoel 95 punten hadden gelopen, maar als je later hoort dat je stil had moeten staan, en het veld veel kleiner was dan dat je had geoefend, tja. Die dag wilden we gauw vergeten dus gingen we lekker verder, focussen op weer Ahoy. Ja Ahoy kwam weer, dit keer met een Jeugdkorpsen manifestatie. Er waren zes jeugdbands uit Nederland gevraagd mee te doen aan deze wedstrijd. De grote namen Jong Pasveer, Jong DVS en de Jeugd Rijnmondband. Deze drie korpsen belandden ook in de top 3 met die volgorde. Pasveer was gewoon enorm goed en behaalde 95 punten. Toch was het weer een mooi ´terug-blik-moment’. Twee keer in Ahoy staan, dat is toch wel speciaal, met een jeugdband. Met de punten die in dat juryrapport stonden zijn we gaan werken naar Concours Schiedam 2009 waar wij de show zouden presenteren. We waren laat op die dag. Eerder schoot ik www.korpsmuziek.nl te hulp bij het filmen en verslaggeven. ‘s Avonds bleek een mooie tijd te zijn, Jeugd Rijnmondband en weer Jong DVS, beide show. En wij liepen een wereld show, alles strak muzikaal goed, en weer een prima gevoel. Toch liep DVS hem ook keurig, en dit korps heeft gewoon een goede balans, en muzikaal zeer sterk. Vlak daarna de finale. DVS had hoger, maar het scheelde niet veel! Nogmaals, DVS: gefeliciteerd met het drie keer verslaan van ons, als je het zo wilt noemen. Het blijft een hobby, al gaat dit voor sommige mensen net wat verder. Met dit achter de rug werd ons al ingefluisterd dat pakjesboot 12 in de haven van Schiedam voer. Ja, 14 november, de nationale Sinterklaasintocht, op tv en radio.
Ik liep op de eerste rij. En werd vol gefilmd, dat heel Nederland live kon zien. Ook een leuk moment. Dit waren toch wel mijn leukste punten van de jeugd.

Maar nu ben ik 16, en ga ik over naar de senioren, een feest zou ons afscheid betekenen, dat zaterdag 16 januari jl. plaatsvond. Een avond die begon met opdrachten, zoals een puntmuts van papier maken met zijn tweeën, terwijl je maar één hand per persoon mag gebruiken, zoveel mogelijk spekjes in je mond, een toren bouwen, doolhof en meer. Verder werd er gedanst en veel lol gemaakt die avond. Toen kwam er een special guest die Arie op de fiets heeft opgehaald, door de regen, op Schiphol. Sinterklaas kwam nog een keer langs om dit afscheid mee te vieren. Ik weet alleen niet of vieren een goed woord is. Elk scheidend lid mocht naar voren komen en er werd wat over hem/haar verteld. Als aandenken kregen we een glazen beeld/beker met daarop een muzieknoot en Jeugd Rijnmondband. Bedankt sinterklaas/bestuur! Er kwamen T-shirts te voorschijn me onze namen en het JRB logo, iedereen kon er met textielstiften iets opschrijven. Terwijl ik dit T-shirt aan deed gingen de meeste mensen naar huis, maar ik Lars en Anouk bleven nog. Met een biertje speelden ik en Lars een kaartspel, en ik dacht eigenlijk… wat heerlijk om naar de senioren te gaan, maar wat jammer de jeugd te verlaten…

Jeugd Rijnmondband
Ik heb zoveel leuke dingen meegemaakt, ik hoop dat jullie ons niet vergeten, dat zal ook niet gebeuren. Een aantal zie ik volgend jaar weer bij de senioren, Anouk, jij moet nog even wachten. Ik wens jullie heel veel succes bij alle komende concoursen en optredens. Vergeet niet, ONE BAND, ONE SOUND